Geen categorie

Mom meets Tiny Fox!

Let’s meet!

In een Amerikaanse film  (vraag me niet de welke) hoorde ik ooit een mooi verhaal over een ‘meet cue’. Zelf vind ik het verschrikkelijk om mezelf voor te stellen, want wat je bent hangt toch erg van het moment en de context af.

wp-image--440269588

Vandaag ben ik Tessa (33), een mama van een dochter van 2 en een zoon van (tegen dat dit af is bijna) 11 maanden, zoekende. Hoe dit gekomen is en hoe ik dit ervaar lees je hier.

How to survive in a world without timelimits?

Een jaar thuis met de kids? Voor de ene een droom voor de andere een nachtmerrie. Ik denk dat het een beetje afhangt van hoe je op dit moment in het leven en je carrière staat. Toegegeven ook voor mij was het geen gemakkelijke keuze, tot het besef kwam dat het geen echte keuze meer was.

Tot Lou haar geboorte werkte ik 4/5e in loondienst en parttime als (zelfstandig) psycholoog. Het ging goed, ik was vrijgezel en haalde heel wat voldoening uit mijn werk, deed heel wat bijscholingen en groeide. Tot de dag dat er liefde begon te groeien wat uiteindelijk resulteerde in een eerste groeiend wonder in mijn buik. Plots was ik geen ‘ik’ maar een ‘wij’, geen ‘mijn’ maar een ‘ons’. En mijn werk verschoof stilaan naar een gezonde 2e en 3e plek. Ik stopte als zelfstandige en na 6 maanden fulltime mama ging ik terug parttime aan de slag. Enig verschil, ik kocht een huis en verhuisde een dik uur rijden van mijn werk. Geen probleem Lou was lang wakker en ik had nog heel wat quality time wanneer ik om 19u thuis kwam van mijn werk. Maar wanneer haar dagen begonnen te korten werd de woon-werk afstand duurder verkocht.

Ik zocht een kinderopvang dicht bij mijn werk voor de twee kids in maart, maar besefte pas later dat ik het niet bol gewerkt zou krijgen eens Lou naar school zou gaan. Ik wilde geen mama zijn die haar kind enkele dagen bij familie brengt om te gaan werken, ik wilde werken om een mama te kunnen zijn. Maanden gingen voorbij tot ik fysiek moest stoppen tijdens de zwangerschap van Vinn en thuis zittend pas voelde wat een impact al dat heen en weer gerij op mijn leven en lichaam had.

De keuze werd geen keuze meer, we zochten opvang dicht bij huis en ik had gesprekken op het werk. De opvang bleek uiteindelijk het grootste probleem, er was pas plek in september voor beide kids en zo kwam ik uiteindelijk tot mijn jaartje thuis. Vinn zijn eerste levensjaar.

Wanneer de keuze geen keuze blijkt, is het de kracht de rust te vinden in je beslissing

Mijn tweede zwangerschap beleefde ik dan ook op een heel andere manier. Ik had tijd, tijd met mijn groeiende buik en later ook tijd met mijn kind. Ik had rust en hoewel Vinn een moeilijke start (zeg maar eerste 10 maanden) had, was er tijd. Tijd om bij hem te zijn, tijd om te genieten van de (weinige) goede momenten, tijd om op adem te komen, tijd om te relativeren.

Mama & me-time

Wanneer je vertelt dat je kiest voor een jaar thuis met de kids hoor je vaak van “Oei, wat nu? Hoe doe je dat financieel en ga je niet in een gat vallen?” wp-image--1751768626

Nu ja financieel vindt je wel iets, je kan ook meer met minder en je verliest geen geld aan kinderopvang. Natuurlijk zijn er wel maanden geweest dat het er om spande, maar uiteindelijk waren we er op voorzien en wisten we dat het maar een tijdelijk ‘probleem’ was.

Het zwarte gat heb ik niet echt gezien, ook niet echt tijd voor gehad gezien we wel elke week bij een arts stonden afgewisseld met enkele serieuze groeispurten. Maar toegegeven, er is ook wel zoiets als een nood aan me-time.

Me-time is voor mij vooral van 00-3u ’s nachts wanneer het huis slaapt en Instagram nog wakker is.

Instalife

De wereld van hashtags, liken, sharen en reppen heb ik heel lang niet begrepen en weggehouden. Kinderen op het internet gooien, wie doet dat nu? En waarom praten in hashtags als gewoon ook kan.

 Ergens tussen zelfmoordaanslag 1 en 2 is er bij mij wat veranderd. Plots had ik nood aan het goede in mensen te zien en het te verspreiden. Plots besefte ik dat ik mijn kinderen niet van alles kan afschermen, en waarom ons geluk dan niet ietwat gecensureerd sharen.

Ik maakte foto’s met mijn gsm en eenvoudige camera, leerde mama’s kennen tijdens het chatten en deed heel wat leuke ideetjes op. Mijn dochter van 2 verleerde het stappen en begon te lopen en zo werd ook de nood aan een spiegelreflex camera geboren. En gaandeweg begon ik te winnen met giveaways en deze spullen te promoten. De dankbaarheid van de shops, de drive om net die perfecte ietwat creatieve foto te maken en het gevoel dat ik mijn kinderen toch heel wat leuke hebbedingetjes en kleren kan geven ondanks dat we het financieel minder hebben heeft de weg tot het brandreppen vrij gemaakt.  En hoe leuk is dat! Niet alleen de gratis producten maar het spannend afwachten tijdens de searchen, het nieuwsgierig uitkijken naar de producten en de voldoening die ik krijg wanneer shops tevreden zijn met mijn promotie.

Misschien is dat nu wel mijn redding geweest! Mijn uitlaatklep wanneer de 2 en bijna 1 jarige simultaan aan het groeispurten zijn. Mijn bezigheid ’s nachts wanneer er niet geslapen wordt. Mijn doel! Maar ook wel erg tijdconsumerend en verlavend! Dus als je er geen passie voor hebt en het enkel doet voor de gratis producten kan je het best laten.

Wat als je de tijd had om productief te zijn?

Maar tijd maakt lui. Wat als je de tijd had om het morgen te doen, volgende week of misschien wel volgende maand.

Nu september in aantocht is en ook onze eerste wendag in de kinderopvang gepland is eind augustus begint het wel erg spannend te worden. De zoektocht naar een nieuwe job is gestart en ik vraag me wel eens af hoe ik dat allemaal ga doen? Hoe ik een evenwicht ga vinden tussen mijn job en mijn gezin? Hoe ik alles rond ga krijgen als ik er nu pas in slaag om me tegen de avond te douchen.

En dan moet ik toegeven, ik ben gewoon lui geworden. De tijdsdruk en stress viel weg. Het deed me goed zo’n jaartje weg. Maar je hebt enige stress en tijdsdruk toch ook gewoon nodig om iets gedaan te krijgen.

Lijstjes, lijstjes en lijstjes

Laten we beginnen met een lijstje. Een lijstje van de dingen die nog moeten, die ik nog wil en die nog mogen. Een job zoeken, een grote schoonmaak in huis, spullen die we niet meer gebruiken verkopen en nog heel wat doelen met de kids. Potjes training, schema opvang aanleren, samen op een kamer laten wennen.

Maar eerst nog een dagje genieten en bloggen, morgen begin ik er aan. Of overmorgen… of de dag voor het gedaan moet zijn maar het komt wel als het moet. Zo beval je ook na 9 maanden van je kind, zo begon dit verhaal en zo zal het ook blijven gaan.

Lees dit verhaal en andere op de blog van Tiny Fox (https://www.tinyfox.nl/lets_meet/)

 

 

 

2 gedachten over “Mom meets Tiny Fox!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s